De Filosofische tuin, landschapsarch. Benoît Fondu (2000)

De Romeinen uit de Oudheid hadden een term voor een bepaalde vorm van geluk, otium, die tegenover negotium, arbeid stond. Otium betekent het vermogen van de mens niets te doen, zodat hij vrij werd, beschikbaar voor zichzelf en daardoor ook open voor anderen. Wij hebben onze “Filosofische tuin” aangelegd om onze bezoekers otium te geven.

In deze filosofische tuin hebben vier internationaal befaamde artiesten de zogenaamde filosofische kamers gecreëerd: Catherine Beaugrand (F), Marie-Jo Lafontaine (B), Perejaume (Sp) en Bob Verschueren (B). In het religieus banket, bleef Erasmus staan bij: “er studeren, of [er] wandelen, alleen, of in gezelschap van een vriend met wie [hij een gesprek aanknoopt].”

Terwijl u de gesloten tuin verlaat, loopt u een tweede tuin in die niet bestaat uit vierkanten, maar uit bloemperken in de vorm van bladeren, ontsproten aan de verbeelding van tuinarchitect Benoît Fondu. Ieder blad bevat een botanische staal van de landschappen die aan Erasmus voorbij trokken tijdens zijn vele reizen. Deze bladeren vormen stukjes op zichzelf staande territoria, een samenvatting van de wereld zoals Erasmus deze aanschouwde, heterogene stukjes natuur die allemaal op een zelfde plek zijn aanbeland door de hand van de architect en vier kunstenaars: Catherine Beaugrand (F), Marie-Jo Lafontaine (B), Perejaume (Sp) en Bob Verschueren (B). Wij hielden vier reizen in gedachten die belangrijk waren voor Erasmus: de Nederlanden, Londen, Rome en Bazel. Voor elk van deze reizen, kunt u de landschappen zien die Erasmus heeft ontdekt.

De tuin werd heraangeld door de conservator Alexandre Vanautgaerden in samenwerking met de botanicus Georges Mees en landschapsarchitect Benoît Fondu. De herinrichting gaf aanleiding tot publicaties door Alexandre Vanautgaerden in 2000 (Hortus Erasmi) en in 2001 (Otium).

top
filosofische tuin